4 Oktober 2026
Oktober
De kunst van loslaten
De warmte van binnen
Loop je een stukje met me mee?
Oktober is aangebroken
De ochtenden zijn frisser, de dagen worden korter en de natuur verandert langzaam in een schilderij van goud, koper, roestbruin en diep rood
Onder onze voeten ritselen de bladeren
De wind neemt er af en toe een paar mee, alsof hij ons zachtjes wil herinneren aan iets wat we eigenlijk al weten:
Niet alles hoeft te blijven zoals het was
Waar september ons uitnodigde om te oogsten en te bewaren, brengt oktober ons dichter bij de verstilling
Het is de tijd waarin de natuur haar energie langzaam terugtrekt
Minder uitbundig naar buiten, meer naar binnen
Iets waar ik zelf nog een hoop in kan leren
De schoonheid van wat voorbijgaat
Wanneer ik door het bos wandel, zie ik hoe de bomen hun bladeren loslaten
Wat de hele zomer groen en vol leven was, mag nu langzaam verdwijnen
Wanneer je beter kijkt, gebeurt er eigenlijk iets heel bijzonders
In het voorjaar en de zomer stroomt er volop water en voeding door de boom
Via de wortels neemt de boom water en mineralen op uit de bodem
Deze stroom gaat omhoog naar de bladeren, waar met behulp van zonlicht energie wordt gemaakt
De bladeren zijn maandenlang bezig geweest
Ze hebben hun werk gedaan
Wanneer de dagen korter worden en de temperatuur daalt, verandert het ritme van de boom neemt de sapstroom af
De boom haalt zoveel mogelijk waardevolle voedingsstoffen uit zijn bladeren terug en bewaart die voor later
Ondertussen wordt de verbinding tussen het blad en de tak steeds verder afgesloten
Tot het moment komt waarop het blad loslaat
Niet omdat de boom niet meer voor zijn bladeren wil zorgen
De boom zorgt hierin juist voor zichzelf
Het blad heeft zijn taak voor dit seizoen volbracht en valt af
Op de grond wordt het onderdeel van een nieuw proces
Het verteert, voedt de bodem en draagt uiteindelijk weer bij aan nieuw leven
Wat op het eerste gezicht een einde lijkt, blijkt dus ook een begin te zijn en dat vind ik een prachtige gedachte
Want de natuur laat ons ieder jaar opnieuw zien dat loslaten niet hetzelfde is als verliezen
Loslaten zonder haast
Een boom houdt zijn bladeren niet krampachtig vast
Hij laat ze vallen wanneer de tijd daarvoor rijp is
Geen haast
Geen verzet
Geen gedachte als: ik heb hier zo hard voor gewerkt, dit mag nog niet weg
De natuur vertrouwt op haar eigen ritme
Iets waar de natuur me aan herinnert en waarin ik nog het één en ander in kan leren
Want hoe vaak proberen wij iets nog vast te houden, terwijl we diep vanbinnen al voelen dat het tijd is om verder te gaan?
Een gewoonte
Een verwachting
Een gedachte die steeds terugkomt
Een rol die ooit bij ons paste, maar nu misschien niet meer
Of misschien zelfs het tempo waarin we gewend zijn te leven
Loslaten hoeft niet te betekenen dat iets niet belangrijk was
Soms betekent het juist dat we erkennen wat iets ons heeft gebracht en dat we het daarna de ruimte geven om te gaan
Wat mogen wij meenemen?
Dat zijn de vragen die ik mezelf deze herfst stel
Met de boom als voorbeeld, hoe hij/zij dit doet
Wat wil ik meenemen?
Wat mag ik loslaten?
Wat heb ik nodig om straks weer opnieuw te kunnen groeien?
De boom hoeft in de winter niet te weten hoe zijn nieuwe bladeren eruit zullen zien
Hij hoeft alleen maar te vertrouwen op zijn eigen ritme
Ook wij hoeven niet altijd al te weten wat het volgende hoofdstuk wordt. De afgelopen maanden waarin ik onrustig opzoek was begint langzaam helder te worden waar ik naar toe ga, niet door harder maar door slimmer te werken en te luisteren naar wat ik nodig heb. En langzaam beginnen hierin de kwartjes te vallen, de antwoorden te komen en ook wat ik los kan gaan laten
Soms is het genoeg om eerst stil te worden
Om naar binnen te keren
Om te rusten
Om te bewaren wat ons voedt en los te laten wat zijn tijd heeft gehad
Want onder de oppervlakte gebeurt ondertussen van alles
Hierin heeft de afgelopen twee en halve week vakantie en natuur enorm geholpen
Naar binnen keren
In oktober merk ik hoe fijn het kan zijn om het ritme van de natuur wat meer te volgen
Niet steeds maar doorgaan
Niet iedere vrije minuut vullen
Na een wandeling thuiskomen, mijn jas uittrekken en voelen dat ik weer binnen ben
De warmte opzoeken
Een kaarsje aansteken
Een dekentje pakken
Een kop thee zetten en even niets hoeven
Buiten mag de wind waaien
De regen mag tegen de ramen tikken
Ik hoef niet overal op in te spelen
Soms is thuiskomen niet alleen een plek binnenstappen en ook weer een beetje bij jezelf aankomen
De mooiste uitnodiging van oktober vind ik wel:
Dat we onszelf toestemming geven om het rustiger aan te doen
De oogst bewaren
Ook in mijn kruidenhoekje verandert het ritme
De kruiden die ik in de afgelopen maanden heb verzameld en gedroogd, krijgen nu hun plek in glazen potten
Blaadjes, bloemetjes en geuren die ik tijdens de zomer heb geoogst, bewaar ik zorgvuldig voor de koudere maanden
Ik vind dat een heerlijk moment
Het is iets eenvoudigs en er zit zoveel in
De tijd nemen om te verzamelen, te drogen en te bewaren
Even stilstaan bij wat de natuur heeft gegeven en daar met aandacht mee omgaan
Als de kruiden goed droog zijn, bewaar ik ze in schone, goed afsluitbare potten, op een koele, droge en donkere plek
Wanneer ik later een potje openmaak, ruik ik soms weer even de zomer
Alsof een klein stukje van dat seizoen met me mee naar binnen is gekomen
Een verwarmend kopje oktober
In deze maand past voor mij een kruidenthee die uitnodigt om even te gaan zitten
Niet omdat een kop thee alles hoeft op te lossen
Voor mij is een kop thee maken en drinken ervan een klein rustmoment geworden van kruiden die me op dat moment passen
Een verwarmend kopje oktober
In deze tijd van het jaar vind ik het heerlijk om ’s avonds een warme kruidenthee te maken. Buiten wordt het donkerder en stiller, terwijl binnen de warmte en de rust zich steeds meer laten voelen
Mijn avondthee van dit moment bestaat uit:
- Hop
- Kamille
- Meidoornblad en -bloesem
- Een klein beetje honing
Ik vind het een prachtige combinatie voor een rustig avondmoment
Hop heeft een zachte, wat aardse en kruidige geur en wordt van oudsher verbonden met de avond en het naar binnen keren
De geur alleen al nodigt voor mij uit om het tempo wat te laten zakken
Kamille brengt iets zachts in de melange
De bloemige geur en milde smaak passen voor mij helemaal bij een moment waarop de dag langzaam mag uitdoven
Meidoornblad en -bloesem geven de thee een zachte, groene en licht bloemige smaak. Meidoorn heeft in de kruidentraditie een lange geschiedenis als plant die verbonden wordt met rust, het hart en het ritme van het leven
Een klein beetje honing. Niet alleen voor de zachte zoetheid, ook omdat het voor mij iets huiselijks heeft
Een klein beetje warmte in je kopje
Het water koken
De kruiden uit hun potjes halen
De geur die vrijkomt wanneer het hete water erop gaat
Even wachten terwijl de thee trekt
Mijn handen om het warme kopje
En dan… zitten
Een moment creëren waarin me lichaam en hoofd merken:
De dag is voorbij
Ik mag vertragen
Ik ben thuis
Een kleine kanttekening: kruiden kunnen ook invloed hebben op het lichaam en zijn daarom niet voor iedereen geschikt
Bij medicijngebruik, zwangerschap of twijfel over een kruid is het verstandig om vooraf te controleren of de combinatie bij jou past
Voor mij is het vooral een verwarmend avondritueel dat uitnodigt om te vertragen
De warmte van de avond
Na een wandeling vind ik het heerlijk om de warmte van mijn infraroodsauna op te zoeken
Buiten heb ik de frisse lucht gevoeld, mijn voeten over het pad laten gaan en mijn gedachten wat ruimte gegeven
Daarna mag de dag langzaam stiller worden
De warmte voelt voor mij als een overgangsmoment:
Van buiten naar binnen, van bewegen naar rusten
van buiten naar binnen, van bewegen naar rusten
Dan is er die geur die ik zo passend vind bij dit seizoen: Eucalyptus
De frisse, kruidig-houtachtige geur doet mij denken aan heldere lucht en groen dat ook buiten het zomerseizoen zijn eigen karakter behoudt
Ik vind het een geur die voor mij past bij oktober: fris, krachtig en toch verwarmend in combinatie met de warmte van de sauna
Daarbij wil ik wel voorzichtig zijn met essentiele olie
Essentiële olie is sterk geconcentreerd en niet ieder gebruik is geschikt voor een sauna. Alcohol van 90% is bovendien brandbaar en een spray kan risico’s geven in de buurt van warmtebronnen
Daarom volg ik hierbij altijd de voorschriften van mijn sauna en gebruik ik alleen een geurproduct of toepassing die daarvoor geschikt is
De geurbeleving zelf vind ik al waardevol
Een geur kan een moment markeren
De dag is voorbij
Ik mag vertragen
Ik hoef even niets
Tijd voor mezelf
Heerlijk ontspannen
Vertrouwen op wat je nog niet ziet
In oktober verschijnen ook de paddenstoelen
Soms staan ze ineens tussen het mos of aan de voet van een boom
Wat wij zien, is maar een klein deel van het verhaal
Het grootste deel van veel schimmels bevindt zich als een netwerk van fijne draden onder de grond of in het hout
Dat vind ik een mooie gedachte voor deze tijd van het jaar
Niet alles wat groeit, is zichtbaar
Niet alles wat waardevol is, vraagt om actie
Soms gebeurt er juist iets wanneer we de tijd nemen, wanneer we rusten en wanneer we niet voortdurend proberen te bepalen wat de volgende stap moet zijn
Ook in ons eigen leven kan er van alles in beweging zijn zonder dat we het al kunnen benoemen
Je hoeft nog niet te weten wat de winter je brengt
Je hoeft nog geen plannen te maken voor het voorjaar
Voor nu is het genoeg om te voelen wat je nodig hebt, te bewaren wat je voedt en los te laten wat te zwaar is geworden
Langzaam begint met duidelijk te worden wat dat is en hoe ik daar mee aan de slag kan. Ik kan nog niet zeggen wat dat is echter ik beloof je ik kom er op terug wanneer alles helder is
Misschien is rust geen stilstand
Kijkend naar de natuur realiseer ik me steeds opnieuw hoe weinig er eigenlijk verloren gaat
Het blad valt
De natuur wordt stiller
De boom lijkt even niets te doen
Echter onder de oppervlakte gaat het leven door
De wortels zijn er nog
De bodem leeft
De voedingsstoffen worden opnieuw onderdeel van de kringloop
En ergens, diep verscholen in de boom, wordt al voorbereid wat pas veel later zichtbaar zal worden
Een periode van rust betekent niet dat we stilstaan
Een periode waarin we minder doen, betekent niet dat er niets gebeurt
Soms is juist de stilte nodig om opnieuw te kunnen voelen wat belangrijk is
Om energie terug te nemen
Om ruimte te maken
Om straks, wanneer het moment daar is, weer iets nieuws te laten ontstaan
Zoals de boom
Zoals de natuur
Oktober
De natuur trekt zich langzaam terug en verdwijnt niet
Ze verzamelt haar kracht, laat los wat niet langer nodig is en bereidt zich in stilte voor op een nieuw seizoen
Dat is wat wij ook mogen gaan doen
Een wandeling maken zonder haast
De warmte opzoeken wanneer we thuiskomen
Onze kruiden bewaren voor koude dagen
Een kop thee drinken met aandacht
Even genieten van de geur van eucalyptus
Mezelf toestaan dat niet iedere dag vol hoeft te zijn
Want ook rust is een onderdeel van het leven
En is loslaten niet het einde
Loslaten is ruimte maken voor iets nieuws
Net zoals de boom in de herfst zijn bladeren laat gaan, om in het voorjaar opnieuw uit te kunnen lopen
Een vraag om mee te nemen op je wandeling
Wanneer jij deze oktober eens niet hoeft te haasten
Wat mag je dan loslaten?
Wat wil je bewaren?
Waar mag je jezelf wat meer warmte en ruimte geven?
En wat dacht je van deze:
Waar vertrouw jij op, ook al kun je het nieuwe nog niet zien?
Ik wens je een oktober vol kleine momenten van verwondering, zachtheid en thuiskomen bij jezelf
Liefs,
José